Antonina Grygowa

Życiorys

Antonina Grygowa, urodzona przed wybuchem II wojny światowej w Kielcach, pochodziła z wielodzietnej rodziny. Razem z mężem, Franciszkiem, prowadziła piekarnię, która stała się lokalnym punktem do… pomoc ludziom w trudnych czasach.

W trudnym czasie II wojny światowej, Antonina była współorganizatorką pomocy dla więźniów hitlerowskiego obozu koncentracyjnego na Majdanku. W 1939 roku aktywnie otaczała opieką polskich żołnierzy, którzy znajdowali się w rozbiciu, zwłaszcza w obliczu obrony Lublina. Jej postawa podczas wojny była godna naśladowania; słynęła z hojności oraz dobroci.

Razem z mężem i córkami: Zofią, Hanną oraz Wandą, wspierała więźniów na Majdanku oraz jeńców uwięzionych w oflagach i stalagach. Regularnie wysyłali paczki z żywnością, lekami, odzieżą oraz grypsami. Oprócz tego, jej dom oferował schronienie dla wojenno-tułaczy, co świadczyło o jej niezwykłej empatii i odwadze.

W okresie wysiedlania Żydów, Antonina przyjęła dwie młode Żydówki, oferując im bezpieczne schronienie. W ostatnich tygodniach okupacji zorganizowała szpitalik dla potrzebujących, a po ucieczce Niemców uruchomiła jadłodajnię, która pomagała uchodźcom oraz więźniom wracającym z obozów.

W Lublinie, na wniosek byłych więźniów Majdanka, znajduje się ulica nosząca jej imię, co stanowi hołd dla jej bohaterskich działań. Po jej śmierci, została pochowana na cmentarzu przy ul. Lipowej, w sekcji 2.

Przypisy